تاریخ امروز : 1396/03/07
  
  
  
  
  
تعداد بازدید: 3219
تعداد نظرات:
0

به گزارش انجمن وت، ماهی تیلاپیا (Tilapia) از خانواده سیکلید و از راسته  سوف‌ماهیان است که داری بدنی مستطیل شکل با فلس‌های ریز است. جنس تیلاپیا دارای دو زیر جنس است که تفاوت اساسی آنها در روش تولید مثل آنهاست.

مطالعات نشان داده است که ماهی پرورشی تیلاپیا میزان بالایی اسید چرب امگا ۶ دارد و ممکن است  به علت سطح پایین اسید چرب امگا ۳ و میزان بالای اسید چرب امگا۶ به ویژه برای بیمارانی که مشکلات قلبی، آرتروز، آسم و دیگر بیماری‌های مربوط به التهاب بیش از حد دارند، مضر باشد.

 در پژوهشی که از کروماتوگرافی گازی برای تجزیه و تحلیل اسیدهای چرب ۳۰ نوع ماهی پرورشی و دریایی پر مصرف استفاده شد، قزل‌آلای پرورشی و سالمون میزان مناسبی از اسید چرب امگا۳ در مقابل اسید چرب امگا۶ داشتند ولی در مقابل تیلاپیلای پرورشی نسبت ناسالمی از این اسیدهای چرب داشت. هرچند که گزارش هایی از احتمال آلودگی تیلاپیاهای وارداتی از چین به آمریکا منتشر شده است.

 

تاریخ انتشار: 1393/06/09

به گزارش سلامت، این روزها یک پیامک یا ایمیل در فضای مجازی دست به دست می شود که مانند پیامک معروف سوسیس و کالباس مردم را از خوردن ماهی تیلاپیا منع می کند.

معمولا به جز مردمان شمال و جنوب کشور سرانه مصرف ماهی در کشور ما بسیار پایین است اما در سالهای اخیر همزمان با گرانی گوشت و مرغ و حذف کامل این پروتئین ها از سبد برخی از خانواده های کم درآمد، این خانواده ها و قشر متوسط جامعه ناگزیر روی به ماهی البته نوع ارزان قیمت آن آورده اند.

ماهی قزل آلا و انواع پرورشی ماهی آزاد و بالاخره این اواخر ماهی تیلاپیا به سفره طبقه متوسط جامعه راه یافته است که در صورت سلامت این ماهی ها و محصولات وارداتی ای از این دست مانند ماهی سالمون و ماهی شیر با توجه به مغذی بودن و داشتن اسیدهای چرب مفید نوید خوبی برای الگوی تغذیه ایرانیان است.

اما گاهی اخباری مبنی بر تولید و پرورش این ماهی ها نگرانی های عمیق و البته به جایی در مورد سلامت گوشت این ماهی ها ایجاد می شود.

اخیرا پیامکی در مورد ماهی تیلاپیا پخش شده است که با خود لینکی از فاکس نیوز را یدک می کشد. این خبر فاکس نیوز مربوط به ماهی تیلاپیا و ورود آن به سفره آمریکایی ها است . آمریکایی ها به طور سنتی به خوردن گوشت بیشتر از غذای دریایی تمایل دارند اما در دهه های اخیر الگوی مصرف مواد غذایی آنان نیز با توصیه پزشکان و همچنین نفوذ فرهنگ غذایی سایر ملل مانند آسیایی ها به آمریکا تغییر اساسی یافته است و هم اکنون بسیاری ازآمریکایی ها سعی می کنند مانند یک اروپایی و یا یک ژاپنی یک تکه ماهی سرخ بخار پز شده با سس و سبزیجات معطر را به یک تکه استیک گوساله یا یک بیکن خوک ترجیح دهند.

اما فاکس نیوز می نویسد در سالیان اخیر ماهی تیلاپیا به دلیل ارزان تر بودن نسبت به ماهی آزاد ، سالمون . خال مخالی که ماهی های مورد علاقه آمریکایی هاست بیشتر در سفره آمریکایی ها به چشم می خورد .

این مطلب هشدار به کسانی است که تیلاپیا را به دلیل ارزانی و سهل الپخت بودن بر دیگر انواع ماهی ترجیح داده اند.

بر طبق مطالعات پزشکی در سال 2008، محققان در ویک فارست که یک دانشکده پزشکی است ،دلیل اول این اخطار را وجود بیش از حد اسید چرب آراشیدونیک نوعی امگا 6 نسبت به امگا 3 دانسته اند. حقیقت این است که در ماهی هایی مانند سالمون و غذاهایی دریایی چون خرچنگ اسید چرب امگا 3 بسیار سرشار است در ماهی سالمون نروژی و ماهی آزاد کانادیی منبع سرشاری از امگا 3 موجود است.

این اسید باعت جلوگیری از امراض قلبی کنترل دیابت و التهابات روده و شادابی بدن است اما درست بالعکس آن امگا6 ممکن است موجب اختلالات مغزی آلزایمر و تشدید التهابات شود.

محققان آمریکایی تیلا پیا را با یک تکه بیکن خوک مقایسه کرده و نتیجه گرفته اند که تیلا پیا در این زمینه با گوشت خوک برابری می کند و هیچ ارجحیتی نسبت به گوشت قرمز ندارد.

دکتر فلوید چیلتون که مسئول مطالعات مقایسه ای بین گوشت قرمز و محصولات دریایی چون تیلا پیا است می گوید هدف ما این نیست که کسی تیلاپیا نخورد بلکه منظور ما این است که اگر دکتر شما برای نیاز بدن شما به امگا 3 مصرف ماهی را به شما پیشنهاد کرد، تیلاپیا گزینه مناسب شما نیست.

متخصصان تغذیه آمریکایی پیشنهاد می کنند تیلا پیا را به دلیل ارزان و ساده طبخ بودن و خوشمزه بودن جایگزین انواع دیگر غذای دریایی نکنید و در مصرف آن اعتدال را نگاه دارید.

 

 اما نکته مهم دیگری که در این مطلب به آن اشاره شده است آلودگی نوع چینی این ماهی و تغذیه آنان از فضولات است. در این تحقیق ضمن صحه گذاشتن برآلودگی های محیطی پرورش ماهی در چین آمده است 73 در صد ماهی هایی که وارد سفره آمریکایی ها می شود وارداتی و بسیاری از آنان از چین وارد شده است . این تحقیق که توسط موسسه غذا و داروی فدرال آمریکا انجام شده است در مورد محصولات دریایی چینی و آلودگی های ناشی از کشت آنان با فضولات و آلودگی های صنعتی هشدار داده است.

در مطالعه بر روی این ماهی ها آمده است تستوسترون و آنتی بیوتیک ها در گوشت این ماهی در صد بالایی دارند و چون پرورش این ماهی گرمسیری در بسیاری از ایالتهای آمریکا ممکن نیست لذا نظارتی بر انواع وارداتی آن از چین نیست.

اما بر طبق این تحقیق مصرف کنندگان ایرانی هم باید در خوردن این ماهی جنبه احتیاط را رعایت کرده و مسئولان مرتبط با سلامت ماهی های وارداتی نسبت به و اردات این ماهی از چین ( در صورت وجود چنین مواردی) تجدید نظر کنند.

در مورد ماهی های پرورشی در کشور ما نه فقط تیلاپیا بلکه انواع دیگر چون قزل آلا و ماهی آزاد پرورشی نیز با اتهام آلوده بودن دست به گریبانند هنوز تصاویر تلف شدن انبوه ماهی ها در فشاپویه از یادها نرفته است.

لذا به نظر می رسد با توجه به دست به دست شدن این پیامک و ورود محصولات دریایی به سفره ایرانیان ، مسئولان شیلات و غذای و داروی وزارت بهداشت باید برای تنویر افکار عمومی تحقیق و گزارشی متقن را ارایه دهند تا مصرف کنندگان با تردید محصولات دریایی را از سبد خود حذف نکنند.

 

به گزارش فارس، یک کارشناس شیلات دراین مورد گفت: مصرف ماهی تیلاپیا برای سلامتی مضر نیست. مدیرکل دفتر توسعه بازار شیلات گفت: واردات ماهی تیلاپیا به ایران طی شرایط خاصی انجام می‌شود و بازدید ناظران از شرایط فنی پرورش و دریافت گواهی بهداشتی مبدا توسط سازمان دامپزشکی انجام می‌شود.

عیسی گلشاهی مدیرکل دفتر توسعه بازار شیلات نیز طی یادداشتی به پاسخگویی در مورد شبهاتی که اخیرا درباره استفاده از ماهی تیلاپیا مبنی بر آلوده بودن گوشت این ماهی، پرچرب بودن و داشتن خصوصیاتی نزدیک به گوشت قرمز مطرح شده بود، پرداخت و گفت: مقدار کل تولید این ماهی بر اساس آمار ارایه شده از سوی فائو به میزان تقریبی 4 میلیون تن بوده و کشورهای اصلی پرورش دهنده این ماهی در جهان به ترتیب میزان تولید عبارتند از چین با 36 درصد، مصر با 15.3 درصد، اندونزی با 15 درصد، برزیل با 6.3 درصد، تایلند با 3.5 درصد، بنگلادش با 2.6 درصد، فیلیپین با 2.3 درصد، تایوان با 1.7 درصد و ویتنام با 1.6 درصد از سهم تولید جهانی که در مجموع 84.3 درصد از سهم تولید را به خود اختصاص داده‌اند.

در زمینه تجارت ماهی تیلاپیا کشور چین با صادرات 223 هزار تن، بیشترین میزان صادرات را به خود اختصاص داده و آمریکا با واردات 9 درصد از مجموع ماهی تیپلاپیای صادراتی کشورهای مختلف بزرگترین مصرف کننده این ماهی در جهان است.

واردات تیلاپیا به طور متوسط طی سال 2013 به اتحادیه اروپا از مبادی چین و اندونزی به میزان 14 درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته است.

تولید این ماهی به علت هزینه بسیار پایین تولید، نیاز اکسیژنی پایین، قابلیت رشد و تکثیر سریع، قابلیت تطبیق با انواع شوری آب، مقاومت نسبی در برابر بیماری‌ها و قابلیت تولید در انواع شرایط آب و هوایی به سرعت در حال افزایش بوده به نحوی که از آن به عنوان مرغ آبزی‌پروری یاد می‌شود.

براساس اعلام فائو تا سال 2030 میزان تولید این ماهی به عنوان راه‌حلی برای جهش در آبزی پروری و افزایش تولید پروتئین حیوانی به بیش از 14.7 میلیون تن خواهد رسد که از این مقدار 7.4 میلیون تن در چین و 7.3 میلیون تن در سایر مناطق جهان تولید خواهد شد.

در تولید این ماهی چه در کشور چین و چه در سایر نقاط جهان تمامی استانداردهای فنی و بهداشتی همانند سایر آبزیان پرورشی رعایت شده و پایش باقیمانده‌ها نیز توسط کشورهای وارد کننده در کنار سنجش سایر موارد تأثیرگذار بر سلامت محصول مورد سنجش قرار می‌گیرد به ویژه این که این ماهی برای واردات به اروپا ملزم به رعایت استانداردهای جامعه اروپا بوده و برای واردات به آمریکا نیز استانداردهای سازمان غذا و داروی آمریکا را رعایت می‌کنند.

برای واردات این ماهی به ایران علاوه بر بازدید از شرایط فنی پرورش در کشورهای تامین کننده (نظیر ویتنام، چین و اندونزی) و دریافت گواهی بهداشتی مبدا توسط سازمان دامپزشکی، توسط نمایندگان ولی فقیه در وزارت جهاد کشاورزی، بازدیدهای دقیقی از مزارع پرورش این ماهی و شرایط پرورش در آنها انجام شده و چه در بازدیدهای آنها و چه در سایر منابع و مراجع مورد دسترسی ذکری از استفاده از فضولات در پرورش این ماهی نشده و در شرایط عملیاتی نیز چنین اتفاقی نمی‌ا‌فتد، لذا ذکر این مصادیق هدفی جز تشویق اذهان عمومی با هدف حمایت از برخی تولیدات دیگر ندارد.

یکی از خصوصیات آبزیان غنای آنها از اسیدهای چرب خانواده امگا 3 بوده و دیگر خصوصیات آنها نسبت مناسب بالانس اسیدهای چرب امگا 3 به امگا 6 است. هر دوی این اسیدهای چرب برای بدن ضروری بوده، اما خانواده امگا 3 علاوه بر ضروریت، دارای ارزش سلامت‌زایی و پیشگیری از انواع بیماری‌های قلبی و عروقی و ناراحتی‌های روانی در کنار سایر ارزش‌های تغذیه‌ای را دارا است.

ماهی تیلاپیا اگرچه از نظر این خصوصیات ممکن است، در رده‌ پایین‌تری نسبت به سایر گونه‌ها نظیر سالمون و یا مکرل قرار گیرد، اما از نظر خصوصیات و ارزش غذایی آنچه را که از یک آبزی انتظار داریم و به عنوان غذای سلامتی شناخته می‌شوند، به دست می‌دهد.

در فرآوری ماهی تیلاپیا برای ایجاد رنگ بهتر در بافت در اولین مرحله پیش از فرآوری یا آخرین مرحله پس از تولید، اقدام به تزریق گاز منواکسید کربن در آب محل نگهداری آنها می‌شود که این امر رنگ بهتر بافت را به همراه دارد.

در استاندارد اتحادیه اروپا تزریق این گاز مورد تایید نبوده، اما در استاندارد آمریکا، کانادا و سایر کشورها مورد پذیرش می‌یابد. در ایران نیز بر اساس مقررات موجود، استاندارد اتحادیه اروپایی مورد پذیرش بوده و استفاده از گاز برای فرآوری ماهی تیلاپیا مجاز نیست.

سازمان محیط زیست به عنوان دستگاه ناظر بر واردات گوشت ماهی مطرح نبوده و مجوز واردات بر اساس نظرات فنی و بهداشتی سازمان‌های شیلات و دامپزشکی صورت می‌پذیرد.

آنچه که در حال حاضر از سوی سازمان حفاظت محیط زیست مورد پیگیری است، واردات کنترل شده بچه ماهی زنده مونوسکس (تک جنس نر) و مولدین این ماهی با در نظر گرفتن مطالعات زیست محیطی برای پرورش در مناطق خاص در استان یزد بوده و اساسا مسئله‌ای از بابت ورود گوشت ماهی تیلاپیا در آن مطرح نشده است.

کم چرب بودن، رشد سریع و گیاهخوار بودن این ماهی از فاکتورهایی است که سبب جلوگیری از تجمع فلزات سنگین از قبیل جیوه در آن می‌شود، لذا از مزایای این ماهی محسوب می‌شود.

در عین حال از میزان انرژی حاصله از مصرف یک وعده 100 گرمی تیلاپیا، 81 درصد انرژی حاصله ناشی از پروتئین و 19 درصد ناشی از چربی و در ماهیان چرب‌تر نظیر کپور 60 درصد از پروتئین و 40 درصد از چربی است. که با توجه به قابلیت بالای هضم و جذب پروتئین در آبزیان، این موضوع یکی از مزایای ماهی تیلاپیا در کنار طعم پذیری بسیار عالی ماهی تیلاپیا است.

بازگشت به ابتدای صفحه
نام:
پست الکترونیک:
 
 
 
انجمن 9402 9402 3 خرداد 94 3 خرداد 94 3 خردا 94 آذر94 آذر94 آذر94 آذر94 آذر94 خرداد 95 خرداد95 اردیبهشت 95 دی 95 دی 95 دی 95
آخرین اخبار